The Divine Comedy, Volume 2: Purgatory

«برزخ» دومین بخش «کمدی الهی» دانته آلیگیری، شاعر بزرگ فلورانسی، است. دانته و راهنمایش ویرژیل پس از گذر از دوزخ، در سپیده‌دم عید پاک به ساحل کوهی در نیم‌کرهٔ جنوبی می‌رسند که روح‌های توبه‌کار در آن پالوده می‌شوند. کاتو، نگهبان ساحل، آنان را می‌پذیرد و سفر صعود آغاز می‌شود.

راه از پیش‌برزخ — جای کسانی که توبه را تا دم مرگ به تأخیر انداختند — و دروازه‌ای که فرشتهٔ نگهبانش هفت حرف P بر پیشانی دانته می‌نگارد، به هفت طبقه می‌رسد که هر یک جای پالایش یکی از هفت گناه اصلی است: کبر، حسد، خشم، کاهلی، آز، شکم‌بارگی و شهوت. بر فراز کوه، بهشت زمینی است و دیدار با بئاتریچه.

برخلاف دوزخ که ایستا و بی‌امید است، اینجا همه‌چیز در حرکت است؛ رنج‌ها موقت‌اند و امید هست. «برزخ» را انسانی‌ترین بخش کمدی الهی دانسته‌اند: دانته بارها با شاعران، هنرمندان و دوستان قدیمی خود روبه‌رو می‌شود و گفت‌وگوها دربارهٔ هنر، عشق، اختیار و سیاست ایتالیا گرم‌تر و صمیمی‌ترند.

این نسخه ترجمهٔ نثر چارلز الیوت نورتن، استاد هاروارد، است که برای هر سرود خلاصه‌ای کوتاه آورده و دنبال کردن مسیر را آسان می‌کند. برای خوانندهٔ ادبیات کلاسیک جهان، ادامهٔ طبیعی «دوزخ» است.