The Everlasting Man

«انسان جاودانه» اثری از گیلبرت کیث چسترتون، نویسنده و منتقد انگلیسی، است که در ۱۹۲۵ منتشر شد. چسترتون آن را تا حدی در پاسخ به «طرح کلی تاریخ» اچ. جی. ولز نوشت؛ ولز تاریخ بشر را پیوستاری تکاملی می‌دید که در آن انسان تنها حلقه‌ای دیگر از زنجیرهٔ جانوران است و مسیحیت یکی از ادیان همسان بسیار.

کتاب دو بخش دارد. بخش نخست، «آفریده‌ای به نام انسان»، از نقاشی‌های غارهای پیش از تاریخ آغاز می‌کند و استدلال می‌کند که تفاوت انسان با دیگر جانوران نه درجه‌ای، که بنیادین است؛ سپس به تمدن‌های باستان، اسطوره‌ها، فلسفه‌ها و ادیان جهان باستان می‌پردازد. بخش دوم، «انسانی به نام مسیح»، به زندگی عیسی و پیدایش کلیسا می‌پردازد و می‌کوشد نشان دهد که مسیحیت را نمی‌توان صرفاً اسطوره‌ای در کنار اسطوره‌های دیگر دانست.

چسترتون در یادداشت آغازین می‌گوید نگاهش «تاریخی است نه الهیاتی»، هرچند به‌روشنی از موضع یک کاتولیک می‌نویسد و کتاب دفاعیه‌ای مسیحی است. قوت آن در بازی با تناقض‌ها، تشبیه‌های غافلگیرکننده و نثری پرشور است.

سی. اس. لوئیس این کتاب را از عوامل مهم دگرگونی فکری خود می‌دانست. برای علاقه‌مندان به فلسفهٔ تاریخ، دین‌پژوهی و نثر انگلیسی قرن بیستم، اثری اندیشه‌برانگیز است، چه با نتیجه‌گیری‌هایش موافق باشند و چه نه.