The Lady Poverty: A XIII. Century Allegory

«بانو فقر» ترجمهٔ انگلیسی «سکروم کومرشیوم» است، تمثیلی از قرن سیزدهم که به احتمال بسیار در ۱۲۲۷ یک راهب فرانسیسکن ناشناس نوشته است. تمثیل شرح می‌دهد که قدیس فرانسیس آسیزی چگونه برای یافتن و همسری «بانو فقر» می‌گردد، همان «دشوارترین همسر».

فصل‌های کتاب به ترتیب ملاقات‌های فرانسیس و یاران نخستین با بانو فقر در کوه، ستایش فضایل او و پاسخ بانو، سپس حواریان و جانشینان آنان، ظهور طمع در لباس احتیاط و دوراندیشی، تنبلی و شکست راهبان و سرانجام رضایت بانو و اقامتش میان برادران را روایت می‌کنند. مونتگومری کارمایکل کتاب را ترجمه و ویرایش کرده و در مقدمه دربارهٔ چاپ‌ها، نویسنده و تاریخ اثر توضیح داده و پدر کاتبرت فصلی دربارهٔ مفهوم فقر انجیلی افزوده است.

این متن برای علاقه‌مندان به معنویت مسیحی، ادبیات قرون وسطی و جنبش فرانسیسکن اثری الهام‌بخش است. پایانش، با استناد به سرود یازدهم بهشت دانته، پیوند آن با ادبیات ایتالیایی را نشان می‌دهد.