The Open Boat and Other Stories

کرین در ۱۸۹۶ در کشتی‌ای بود که غرق شد و سی ساعت در قایق نجات ماند. داستان را از روی همان تجربه نوشت.

آنچه «قایق بی‌سرپناه» را بزرگ می‌کند، بی‌اعتنایی طبیعت است: دریا نه دشمن است و نه دوست، فقط هست. جملهٔ مشهور داستان — که وقتی آدم می‌فهمد طبیعت او را مهم نمی‌داند، دلش می‌خواهد به معبد سنگ پرتاب کند — چکیدهٔ ناتورالیسم است.

مجموعه چند داستان دیگر دارد، از جمله «عروس به شهر زرد می‌آید». همینگوی این داستان را در فهرست کوتاه بهترین‌های ادبیات آمریکا گذاشت.