Maggie: A Girl of the Streets

کرین بیست‌ویک ساله بود و کتاب را با پول خودش چاپ کرد، چون هیچ ناشری زیر بارش نرفت. زبانش برای ۱۸۹۳ بی‌رحمانه صریح بود و هیچ درس اخلاقی نمی‌داد.

روش او ناتورالیستی است: شخصیت‌ها محصول محیط‌اند و نویسنده داوری نمی‌کند. همین بی‌طرفی، در آن زمان شوک‌آور بود.

کرین دو سال بعد با «نشان سرخ دلیری» مشهور شد و در بیست‌وهشت‌سالگی مرد. این رمان کوتاه، سرآغاز ادبیات شهری آمریکاست و بر درایزر و همینگوی اثر گذاشت.

داستان در محله‌های فقیرنشین پایین‌شهر نیویورک می‌گذرد: مگی در خانواده‌ای خشن و الکلی بزرگ می‌شود، برادرش جیمی در خیابان قلدری می‌آموزد، و او امید رهایی را در مردی می‌بیند که بیش از همه به خودش می‌اندیشد. گفت‌وگوها به لهجهٔ خیابانی آن روزگار نیویورک نوشته شده و همین به متن زندگی و خشونتی بی‌واسطه می‌دهد. برای علاقه‌مندان ادبیات آمریکا و ناتورالیسم، و برای خواننده‌ای که داستان کوتاه و فشرده دوست دارد، کتابی تأثیرگذار است.