The Republic of Cicero

«دربارهٔ جمهوری» را سیسرو در حدود ۵۴ تا ۵۱ پیش از میلاد، در سال‌های بحران جمهوری روم، نوشت: گفت‌وگویی در شش کتاب که در سال ۱۲۹ پیش از میلاد در باغ اسکیپیو آیمیلیانوس، سردار و دولتمرد نامدار، می‌گذرد. این کتاب ترجمهٔ جی. دبلیو. فدرستن‌هاف است که در ۱۸۲۹ در نیویورک همراه مقدمه‌ای انتقادی و تاریخی منتشر شد.

سیسرو در پاسخ به «جمهوری» افلاطون، به جای ساختن شهری آرمانی، به تاریخ روم می‌نگرد و می‌گوید بهترین حکومت آمیزه‌ای متوازن از سلطنت، اشرافیت و مردم‌سالاری است، چنان‌که در قانون اساسی روم پدید آمده بود. او از عدالت، قانون طبیعی و وظیفهٔ شهروند سخن می‌گوید؛ ایدهٔ «حکومت مختلط» او بعدها مورد توجه اندیشمندان سیاسی، از جمله بنیان‌گذاران آمریکا، قرار گرفت. بخش پایانی، «رؤیای اسکیپیو»، که جداگانه از راه شرح ماکروبیوس باقی مانده بود، چشم‌اندازی کیهانی از جاودانگی روح و ناچیزی شکوه زمینی است.

متن اصلی قرن‌ها گم بود تا آنکه در ۱۸۱۹ آنجلو مای در کتابخانهٔ واتیکان آن را زیر متنی دیگر بر پوست‌نوشته‌ای بازنویسی‌شده کشف کرد؛ همین ترجمه از نخستین برگردان‌های انگلیسی آن کشف است. اثر همچنان ناقص است، اما برای علاقه‌مندان اندیشهٔ سیاسی و تاریخ روم، متنی بنیادی به شمار می‌آید.