Treatises on Friendship and Old Age

این کتاب دو رسالهٔ مشهور سیسرون، خطیب و سیاستمدار رومی، را با ترجمهٔ انگلیسی ای. اس. شاکبرو و یادداشتی مقدماتی دربارهٔ زندگی او گرد آورده است. هر دو را سیسرون در سال ۴۴ پیش از میلاد نوشت، در واپسین سال‌های عمرش، هنگامی که از سیاست کنار گذاشته شده بود و به فلسفه پناه برده بود.

«دربارهٔ دوستی» (لائلیوس) گفت‌وگویی است که در آن لائلیوس، اندکی پس از مرگ دوست نزدیکش اسکیپیو، از معنای دوستی سخن می‌گوید. استدلال اصلی این است که دوستی راستین تنها میان انسان‌های نیک ممکن است، از فضیلت سرچشمه می‌گیرد نه از سود، و دوست حقیقی همچون «خودی دیگر» است.

«دربارهٔ پیری» (کاتوی بزرگ) از زبان کاتوی سالخورده بیان می‌شود که به دو جوان نشان می‌دهد چهار اتهام رایج به پیری — دور ماندن از کار، ضعف تن، از دست رفتن لذت‌ها و نزدیکی مرگ — هیچ‌کدام پیری را تباه نمی‌کنند، اگر زندگی درست سپری شده باشد.

هر دو رساله کوتاه، روشن و آرام‌اند و قرن‌ها از محبوب‌ترین متن‌های کلاسیک بوده‌اند. برای هر خواننده‌ای که به اخلاق، فلسفهٔ زندگی و حکمت رومی علاقه دارد، همراهی ماندگار است.