The Whence and the Whither of Man

جان مِیسون تایلر (۱۸۵۱–۱۹۲۹)، استاد زیست‌شناسی کالج آمهرست، این کتاب را بر پایهٔ «درس‌گفتارهای مورس» سال ۱۸۹۵ نوشت، سلسله‌ای از درس‌گفتارها که از سوی مدرسهٔ الهیات اتحادیه در نیویورک برگزار می‌شد. موضوع «تاریخچه‌ای کوتاه از پیدایش و پیشرفت انسان در پیوند با محیط» است، و پرسش این است که انسان از کجا آمده و به کجا می‌رود.

تایلر برهان خود را تاریخی می‌داند و دو نظریهٔ پیدایش انسان را کنار هم می‌گذارد. سپس از راه ردیابی نیاکان و بررسی رده‌بندی جانداران و نسبت رشد جنین با تکامل گونه، درجه‌های پیشرفت را از آمیب و تک‌یاخته‌ها تا کرم‌ها، نرم‌تنان، بندپایان و مهره‌داران دنبال می‌کند. فصل‌ها دربارهٔ سلول، بافت و اندام، اسکلت و مغز و رابطهٔ ساختار بدن با زندگی در محیط است.

نکتهٔ جالب کتاب آن است که زیست‌شناسی تکاملی را برای مخاطب دینی و عمومی دههٔ ۱۸۹۰ توضیح می‌دهد و می‌کوشد آن را با نگاهی اخلاقی و معنوی به آینده انسان پیوند بدهد. انتشارات اسکریبنر آن را در ۱۸۹۶ منتشر کرد. این اثر برای علاقه‌مندان به تاریخ تکامل‌گرایی و گفت‌وگوی علم و دین مناسب است.