The Antiquity of Man

چارلز لایل، بزرگ‌ترین زمین‌شناس انگلیسی قرن نوزدهم و نویسندهٔ «اصول زمین‌شناسی»، در این کتاب شواهد پراکنده‌ای را که در دهه‌های پیش از آن یافته شده بود کنار هم گذاشت: ابزارهای سنگی در رسوبات کهن درهٔ سوم فرانسه، استخوان‌های انسان در کنار بقایای جانوران منقرض در غارهای بلژیک و انگلستان، تپه‌های صدف دانمارک، سکونتگاه‌های دریاچه‌ای سوئیس و جمجمهٔ نئاندرتال.

نتیجه‌ای که از این شواهد گرفت این بود که انسان ده‌ها هزار سال، و نه چند هزار سال، بر زمین زیسته است — نتیجه‌ای که با گاه‌شماری رایج بر پایهٔ کتاب مقدس نمی‌خواند. در بخش‌های پایانی، لایل به منشأ انسان و نظریهٔ تکامل می‌پردازد و در اثری بزرگ، با احتیاط از نظریهٔ دوستش داروین پشتیبانی می‌کند؛ هرچند داروین از اینکه او صریح‌تر سخن نگفت دلگیر بود.

این نسخه از چاپ «کتابخانهٔ اوری‌من» با مقدمه و یادداشت‌های آر. اچ. راستال است. کتاب از آثاری است که تصور انسان از جایگاهش در زمان را دگرگون کرد و برای علاقه‌مندان تاریخ علم، زمین‌شناسی و باستان‌شناسی پیش از تاریخ خواندنی است.