The Descent of Man

داروین در «منشأ انواع» عمداً دربارهٔ انسان چیزی ننوشت. دوازده سال بعد، در این کتاب، مستقیم سراغ پرسش اصلی می‌رود: انسان هم محصول همان فرایندهای تکاملی است و با میمون‌های انسان‌نما نیای مشترک دارد. او شواهد را از کالبدشناسی، جنین‌شناسی و اندام‌های بازمانده گرد می‌آورد و سپس می‌کوشد نشان دهد توانایی‌های ذهنی و اخلاقی انسان هم ریشه‌هایی در جهان جانوران دارند.

بخش دوم و بلندتر کتاب مفهوم «انتخاب جنسی» را بنا می‌کند: اینکه بسیاری از ویژگی‌ها نه برای بقا که برای جفت‌یابی تکامل یافته‌اند — دم طاووس، شاخ گوزن، آواز پرندگان و رنگ‌های درخشان پروانه‌ها. داروین این ایده را با نمونه‌های فراوانی از حشرات، ماهی‌ها، پرندگان و پستانداران پی می‌گیرد و در پایان آن را دربارهٔ خود انسان به کار می‌بندد.

این بخش سال‌ها کم‌توجه ماند و امروز از زنده‌ترین حوزه‌های زیست‌شناسی تکاملی است. برخی دیدگاه‌های کتاب دربارهٔ نژادها و زنان بازتاب پیش‌داوری‌های عصر ویکتوریایی است و باید در بافت تاریخی خودش خوانده شود. این نسخه متن ویراست دوم (۱۸۷۴) را در بر دارد که داروین در آن به نقدهای چاپ نخست پاسخ داد.

برای علاقه‌مندان زیست‌شناسی، انسان‌شناسی و تاریخ اندیشه، این کتاب مکمل ضروری «منشأ انواع» است.