The White Peacock

«طاووس سفید» نخستین رمان دی. اچ. لارنس است و در سال ۱۹۱۱ منتشر شد. داستان در ناحیهٔ ناترمیر، در روستاهای میانی انگلستان می‌گذرد و از زبان راوی جوانی روایت می‌شود که با خانواده‌ها و دوستانی در آن حوالی در ارتباط است. فصل‌های کتاب با عنوان‌هایی مانند «مردم ناترمیر» و «پدر» سرگذشت این گروه را دنبال می‌کند.

لارنس در این رمان به شیوه‌ای شاعرانه طبیعت، مزرعه و فصل‌ها را وصف می‌کند و از پس آن، رابطه‌های عاطفی، تفاوت طبقاتی و کشمکش میان زندگی روستایی و دنیای تازهٔ صنعتی را نشان می‌دهد. تمام این‌ها با نثری پرتصویر و حساس ارائه می‌شود که بعدها به نشانهٔ سبک او تبدیل شد.

منتقدان همان سال انتشار، کتاب را اثری درخور توجه از نویسنده‌ای آینده‌دار دانستند. خواندن آن برای کسانی که می‌خواهند آغاز راه لارنس را ببینند، پیش از رمان‌های معروف‌تری چون «پسران و عشاق» و «زن‌های عاشق»، جذاب است. دوستداران رمان‌های روستایی و ادبیات اوایل سدهٔ بیستم انگلستان از آن لذت می‌برند.