A Letter to a Hindu

در ۱۹۰۸ تارکنات داس، روزنامه‌نگار انقلابی هندی و سردبیر نشریهٔ «هندوستان آزاد»، به لئو تولستوی نامه نوشت و پرسید هندیان در برابر سلطهٔ بریتانیا چه باید بکنند و آیا توسل به زور رواست. پاسخ تولستوی، که در آن زمان هشتادساله بود، همین نامهٔ بلند است که در هفت بخش تنظیم شده است.

تولستوی استدلال می‌کند که یک شرکت تجاری با چند ده هزار نفر نمی‌توانست ملتی دویست‌میلیونی را به بند بکشد، مگر آنکه خود آن مردم با همکاری‌شان — در ارتش، دادگاه، مالیات و اداره — این سلطه را ممکن کرده باشند. پس راه رهایی نه شورش مسلحانه و تقلید از تمدن صنعتی و نظامی اروپا، بلکه «قانون عشق» است: خودداری از شرکت در خشونت و دست کشیدن از همکاری با ستم.

مهاتما گاندی، که آن روزها در آفریقای جنوبی بود، نامه را خواند، آن را به گجراتی ترجمه کرد و با مقدمه‌ای منتشرش ساخت؛ همان مقدمه که در آغاز این متن آمده است. این نامه سرآغاز مکاتبه‌ای میان آن دو شد که تا مرگ تولستوی ادامه یافت.

متنی کوتاه اما بسیار اثرگذار که پلی است میان اندیشهٔ تولستوی و جنبش عدم خشونت گاندی؛ برای علاقه‌مندان به تاریخ هند، فلسفهٔ سیاسی و اندیشهٔ صلح.