A Passage to India

دکتر عزیز می‌کوشد با انگلیسی‌ها دوست باشد و گروهی را به غارهای ماراباد می‌برد. آنچه آنجا رخ می‌دهد — یا رخ نمی‌دهد — هرگز روشن نمی‌شود، و همان ابهام، جامعهٔ استعماری را دو نیم می‌کند.

فورستر دو بار به هند رفته بود و این را پس از سفر دوم نوشت. برخلاف بیشتر رمان‌های آن دوره، نگاه او به استعمار نگاهی منتقدانه است و شخصیت‌های هندی‌اش کامل و انسانی‌اند.

جملهٔ پایانی کتاب — که می‌گوید دوستی این دو، «نه حالا، نه اینجا» ممکن است — یکی از تلخ‌ترین پایان‌بندی‌های ادبیات انگلیسی است. واپسین رمان فورستر بود؛ چهل‌وشش سال دیگر زیست و رمان دیگری منتشر نکرد.