Autobiography

پدر میل او را به روش خودش تربیت کرد: یونانی از سه‌سالگی، لاتین از هشت‌سالگی، منطق از دوازده‌سالگی، و هیچ تعطیلی و هیچ هم‌بازی. نتیجه، ذهنی فوق‌العاده بود و آدمی که در بیست‌سالگی دچار افسردگی عمیق شد.

فصل مربوط به آن بحران، صادقانه‌ترین بخش کتاب است: میل می‌نویسد که پرسید اگر همهٔ اصلاحاتی که برایشان می‌جنگم امروز محقق شوند، خوشحال خواهم شد؟ و پاسخ درونی «نه» بود.

آنچه بیرونش آورد، شعر وردزورث بود. یکی از مهم‌ترین اسناد دربارهٔ حدود آموزش عقلانی محض، و دربارهٔ آنچه از قلم می‌افتد.

کتاب در هفت فصل، از کودکی و آموزش زیر نظر پدرش جیمز میل، تا دوستی با بنتام و فعالیت در «وست‌مینستر ریویو»، دوستی و ازدواج با هریت تیلور، کار در کمپانی هند شرقی، نوشتن «نظام منطق» و «دربارهٔ آزادی» و دوران نمایندگی پارلمان را دربر می‌گیرد. این زندگی‌نامه پس از مرگ میل در ۱۸۷۳ منتشر شد. برای علاقه‌مندان فلسفه، تاریخ اندیشه و آموزش، و برای هر کسی که از تجربهٔ افسردگی و بازیافتن معنا در زندگی می‌خواند، کتابی صادقانه و اثرگذار است.