Cape Cod

«کیپ کاد» روایت ثورو از چند سفر پیاده‌اش در سال‌های ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۷ در امتداد شبه‌جزیرهٔ کیپ کاد در ماساچوست است. بخش‌هایی از آن در زمان حیاتش در مجله‌ها چاپ شد و کتاب کامل در ۱۸۶۵، سه سال پس از مرگش، منتشر شد.

کتاب با صحنه‌ای تکان‌دهنده آغاز می‌شود: کشتی مهاجران ایرلندی «سنت جان» در نزدیکی کوهاست غرق شده و اجساد را در ساحل کنار هم گذاشته‌اند. ثورو آن را بی‌اغراق و با آرامشی شگفت توصیف می‌کند و از همان آغاز، دریا را نیرویی عظیم و بی‌اعتنا نشان می‌دهد.

سپس با او در ساحل بی‌انتهای شنی راه می‌رویم: از نوست و ولفلیت تا فانوس دریایی هایلند و پراوینس‌تاون. او با صدف‌گیران، نگهبانان فانوس و جمع‌کنندگان بقایای کشتی‌ها هم‌صحبت می‌شود، تاریخ محلی و گزارش‌های کاشفان نخستین را بازمی‌خواند و از گیاهان، شن‌ها و موج‌ها می‌نویسد. فصل «صدف‌گیر ولفلیت»، گفت‌وگو با پیرمردی پرحرف و بامزه، از خواندنی‌ترین بخش‌هاست.

لحن «کیپ کاد» از «والدن» سبک‌تر و شوخ‌تر است و ثورو در آن بیشتر سیاح است تا فیلسوف. این چاپ با عکس‌های کلیفتون جانسون همراه است و برای علاقه‌مندان سفرنامه، دریا و طبیعت‌نگاری خواندنی است.