Confessio Amantis

«اعتراف عاشق» منظومهٔ بزرگ جان گاور، شاعر انگلیسی قرن چهاردهم و دوست و هم‌روزگار چاسر، است که حدود ۱۳۹۰ به انگلیسی میانه سروده شد — آن هم در روزگاری که گاور آثار بزرگ دیگرش را به فرانسوی و لاتین نوشته بود. پیش‌گفتاری دربارهٔ آشفتگی جهان و تباهی زمانه، شعر را آغاز می‌کند.

ساختار اثر اعتراف عاشقی دل‌شکسته به نام آمانس نزد جنیوس، کشیش ونوس، است. کشیش گناهان کبیره — غرور، حسد، خشم، تنبلی، آز، شکم‌بارگی و شهوت — را یکی‌یکی و در شاخه‌های گوناگونشان در عشق بررسی می‌کند و برای هر یک حکایت‌هایی از اووید، کتاب مقدس، تاریخ باستان و افسانه‌های قرون وسطا می‌آورد؛ کتاب هفتم به آموزش شاهان می‌پردازد. حاصل گنجینه‌ای از بیش از صد حکایت در قابی واحد است.

شکسپیر طرح «پریکلس» را از حکایت آپولونیوس صوری در کتاب هشتم همین منظومه گرفت و خود گاور را راوی آن نمایشنامه کرد. این نسخه بر پایهٔ متن ویراستهٔ جی. سی. مکالی و به انگلیسی میانه است، با سرآغازهای لاتینی هر بخش؛ برای کسی که می‌خواهد ببیند ادبیات انگلیسی قرن چهاردهم جز چاسر چه داشت، متنی اساسی است.