The Canterbury Tales, and Other Poems

چارچوب ساده است: گروهی زائر در مسافرخانه‌ای گرد هم می‌آیند و قرار می‌گذارند هر کس در راه قصه‌ای بگوید. ولی آنچه بیرون می‌آید، برشی کامل از جامعهٔ انگلستان قرن چهاردهم است — شوالیه، راهبه، بازرگان، آسیابان، و «زن اهل باث» که یکی از جسورترین صداهای زنانهٔ ادبیات قرون وسطاست.

چاسر به انگلیسی نوشت، نه لاتین و نه فرانسه؛ در روزگاری که ادبیات جدی به آن دو زبان بود. همین تصمیم، زبان انگلیسی را ادبی کرد. لحن قصه‌ها از عارفانه تا رکیک در نوسان است و چاسر هیچ صنفی را از تیغ طنزش معاف نمی‌کند.