Cousin Pons

«پسرعمو پونس» (Le Cousin Pons) رمانی از انوره دو بالزاک است که در ۱۸۴۷ در روزنامهٔ «لو کنستیتوسیونل» به‌صورت پاورقی منتشر شد و همراه با «دختر عمو بت» مجموعهٔ «خویشان فقیر» از «کمدی انسانی» را می‌سازد. نسخهٔ موجود ترجمهٔ الن ماریج است و داستان با پیرمردی حدوداً شصت‌ساله در بولوار ایتالین‌های پاریس در یک روز پاییزی ۱۸۴۴ آغاز می‌شود.

پونس نوازنده‌ای سالخورده و ساده‌دل است که تمام دارایی‌اش گنجینه‌ای از اشیای هنری و عتیقه است که در سفرهایش خریده و دوست دارد. دوست نزدیکش شموکه، نوازندهٔ آلمانی، و تنها پناه او در زندگی است. اما پیرمرد با خانوادهٔ خویشاوندانش ارتباط خوبی ندارد و این خانواده، به‌ویژه از وقتی ارزش مجموعه را می‌فهمند، به‌تدریج حرص و طمع خود را نشان می‌دهند. بالزاک همهٔ بازیگران این ماجرا، از نگهبان زن ساختمان تا دلالان و وکیلان را با دقت تصویر می‌کند.

رمان نمونهٔ برجسته‌ای از واقع‌گرایی بالزاک است: نگاهی به پول، ریاکاری اجتماعی، دوستی و تنهایی در پاریس سدهٔ نوزدهم. برای خوانندگان ادبیات فرانسه و کسانی که شخصیت‌پردازی دقیق و تصویر جامعه را دوست دارند، اثری ماندگار است.