Democracy and Education

«دموکراسی و آموزش» (۱۹۱۶) مهم‌ترین اثر جان دیویی، فیلسوف پراگماتیست آمریکایی، و از اثرگذارترین کتاب‌های فلسفهٔ آموزش در قرن بیستم است. دیویی با این پرسش آغاز می‌کند که چرا جامعه به آموزش نیاز دارد، و پاسخ می‌دهد که آموزش راه بقای زندگی اجتماعی و انتقال تجربه از نسلی به نسل دیگر است.

او آموزش سنتی، یعنی حفظ کردن و پس دادن مطالب، را هم ناکارآمد و هم ناسازگار با دموکراسی می‌داند. به باور او کودک باید با انجام دادن و تجربه بیاموزد، کلاس باید جامعه‌ای کوچک باشد که همکاری در آن تمرین شود، و آموزش نه آماده‌سازی برای زندگی، که خودِ زندگی و رشد پیوسته است. فصل‌های کتاب به آموزش به‌منزلهٔ رشد، هدف‌های آموزش، علاقه و انضباط، تفکر، روش، برنامهٔ درسی و پیوند کار و فراغت می‌پردازند و هر فصل با خلاصه‌ای پایان می‌یابد.

پیوند دو واژهٔ عنوان روشن است: دموکراسی برای دیویی تنها شکل حکومت نیست، شیوه‌ای از زیستن مشترک است که باید آموخته شود. کتاب بر نظام‌های آموزشی بسیاری از کشورها اثر گذاشت و دیویی خود به چین، ژاپن و ترکیه سفر کرد. برای معلمان، دانشجویان علوم تربیتی و پدران و مادران خواندنی است.