The Tragedy of Dido, Queen of Carthage

«تراژدی دیدو، ملکهٔ کارتاژ» احتمالاً نخستین نمایشنامهٔ کریستوفر مارلو است که آن را با همکاری توماس نش نوشت و نخستین بار در ۱۵۹۴، پس از مرگ مارلو، به چاپ رسید. داستان از کتاب‌های اول و چهارم «انئید» ویرژیل می‌آید: آئنیاس پس از سقوط تروا با یارانش در ساحل کارتاژ پیاده می‌شود و ملکه دیدو، به دسیسهٔ ونوس و کوپید، دل به او می‌بازد؛ اما سرنوشت و فرمان خدایان، آئنیاس را به سوی ایتالیا می‌خواند.

نمایش با صحنه‌ای شوخ‌طبعانه میان ژوپیتر و گانیمد آغاز می‌شود و میان کمدی خدایان و سوگ انسانی در رفت‌وآمد است. روایت آئنیاس از سقوط تروا، یکی از درخشان‌ترین قطعه‌های نمایشنامه است و شکسپیر در «هملت»، در گفتار بازیگر دربارهٔ پریام و هکوبا، به همین سنت نظر دارد. در زبان این اثر می‌توان سرچشمهٔ «شعر سپید پرشکوه» مارلو را دید که بعدها در «تیمورلنگ» و «دکتر فاوستوس» به اوج رسید.

این نسخه، بازچاپ عکسی چاپ ۱۵۹۴ از مجموعهٔ «متون عکسی تئودور» است، با املای الیزابتی اصلی و یادداشتی دربارهٔ کمیابی نسخه‌های آن. برای دانشجوی ادبیات انگلیسی و علاقه‌مند به تئاتر عصر الیزابت، دیدن متن به همان شکلی که نخستین خوانندگان دیدند، تجربه‌ای ارزشمند است.