Antony and Cleopatra

«آنتونی و کلئوپاترا» داستان مارک آنتونی، یکی از سه فرمانروای جهان روم پس از قتل ژولیوس سزار، است که در اسکندریه دل در گرو کلئوپاترا، ملکهٔ مصر، نهاده و وظایفش در روم را از یاد برده است. وقتی اکتاویوس سزار، شریک جوان و حسابگرش، قدرت را در روم قبضه می‌کند، آنتونی ناچار است میان عشق و سیاست، میان لذت‌های مصر و انضباط روم، یکی را برگزیند — و هر بار به سویی کشیده می‌شود.

شکسپیر طرح را از «زندگی آنتونی» پلوتارک در ترجمهٔ انگلیسی تامس نورث گرفت و آن را به گسترده‌ترین نمایشنامهٔ خود از نظر جغرافیایی بدل کرد: صحنه‌ها پیاپی میان روم، اسکندریه، آتن، دریا و میدان نبرد جابه‌جا می‌شوند. کلئوپاترا پیچیده‌ترین شخصیت زن اوست؛ بازیگر، سیاستمدار و عاشقی که هیچ‌گاه نمی‌توان مطمئن بود کدام چهره‌اش واقعی است. توصیف انوباربوس از نخستین دیدار آن دو بر رود سیدنوس از درخشان‌ترین قطعه‌های شعر شکسپیر است.

این نمایشنامه حدود ۱۶۰۶ نوشته شد و نخستین بار در «برگ‌نامهٔ نخست» (First Folio) در ۱۶۲۳ به چاپ رسید؛ متن این نسخه املای کهن همان چاپ را حفظ کرده است. برای خواننده‌ای که «ژولیوس سزار» را خوانده، ادامهٔ طبیعی ماجراست و برای هر دوستدار تراژدی عشق و قدرت، از پخته‌ترین آثار شکسپیر به شمار می‌رود.