Letters Written During a Short Residence in Sweden, Norway, and Denmark

«نامه‌هایی نوشته‌شده در اقامتی کوتاه در سوئد، نروژ و دانمارک» (۱۷۹۶) سفرنامه‌ای از مری ولستون‌کرافت، نویسندهٔ «دفاع از حقوق زنان»، است. در ۱۷۹۵ ولستون‌کرافت در دوره‌ای دشوار از زندگی‌اش بود: رابطه‌اش با گیلبرت ایملی، بازرگان آمریکایی و پدر دخترش فانی، در حال فروپاشی بود و او کمی پیش‌تر دست به خودکشی زده بود. ایملی او را به مأموریتی تجاری به اسکاندیناوی فرستاد تا ردّ کشتی‌ای پر از نقره را که ناپدید شده بود بگیرد، و ولستون‌کرافت همراه دختر یک‌ساله و پرستارش راهی شمال شد.

کتاب از بیست‌وپنج نامه به معشوقی بی‌نام تشکیل شده است. ولستون‌کرافت در آن‌ها از کرانه‌های صخره‌ای سوئد، جنگل‌های کاج و آبدره‌های نروژ و شهرهای دانمارک می‌گوید و مشاهداتی دقیق دربارهٔ اقتصاد، قانون، وضع زنان، آداب و رسوم، آموزش و فقر در این سرزمین‌ها می‌آورد. در کنار این‌ها، صریح‌ترین نوشته‌های او دربارهٔ اندوه، تنهایی، مادری و جست‌وجوی معنا در برابر طبیعت شکوهمند شمال آمده است.

همین آمیزش مشاهدهٔ اجتماعی و بیان احساسات شخصی، کتاب را به یکی از نخستین سفرنامه‌های مدرن بدل کرد و اثرش بر شاعران رمانتیکی چون وردزورث و کولریج آشکار است. ویلیام گادوین نوشت اگر کتابی بوده که مرد را عاشق نویسنده‌اش کند، همین کتاب است؛ او و ولستون‌کرافت اندکی بعد ازدواج کردند و دخترشان، مری شلی، نویسندهٔ «فرانکنشتاین» شد.

این نسخه مقدمه‌ای دربارهٔ زندگی نویسنده نیز دارد و برای علاقه‌مندان ادبیات سفر، تاریخ اندیشهٔ فمینیستی و ادبیات رمانتیک خواندنی است.