Lucasta

«لوکاستا» مجموعه شعر ریچارد لاولیس (۱۶۱۸ تا ۱۶۵۷)، یکی از شاعران «کاوالیر» دربار چارلز اول، است که نخستین‌بار در ۱۶۴۹ چاپ شد. لوکاستا نام آن بانوی آرمانی و مخاطب بسیاری از شعرهاست؛ ریشهٔ نام را «لوکس کاستا»، یعنی «نور پاک»، دانسته‌اند. نسخهٔ موجود ویراست قرن نوزدهمی با مقدمه‌ای است که ویراستار آن را به پدر خود، ویلیام هزلیت، تقدیم کرده است.

در بخش نخست کتاب شعرهایی دربارهٔ لوکاستا دیده می‌شود، از «به لوکاستا، هنگام رفتن به آن‌سوی دریاها» و «به لوکاستا، هنگام رفتن به جنگ» تا «به لوکاستا، از زندان». زبان شعر ظریف و فشرده است و بر موضوع‌هایی مانند عشق و وفاداری، شرافت و تعارض میان تعهد به معشوق و وظیفهٔ سلحشوری تکیه دارد. لاولیس پس از وفاداری به پادشاه به زندان افتاد و همین تجربه در شعرهایش رد گذاشت.

خواندن این کتاب برای دوستداران شعر انگلیسی سدهٔ هفدهم، علاقه‌مندان به شاعران متافیزیکی و کاوالیر و پژوهشگران ادبیات دورهٔ جنگ داخلی انگلستان سودمند است. املا و واژگان تا حدی قدیمی‌اند و خواننده باید به آنها عادت کند.