Manon Lescaut

راوی ماجرا را از زبان شوالیه دگریو می‌شنود: دانشجویی هفده‌ساله که در ایستگاه پست مانون را می‌بیند و از همان لحظه مسیر زندگی‌اش عوض می‌شود. از آنجا به بعد قمار، کلاهبرداری، زندان و تبعید است.

پروو هیچ‌کدام را تبرئه نمی‌کند و هیچ‌کدام را هم هیولا نمی‌سازد؛ نشان می‌دهد چطور آدم‌ها با تصمیم‌های کوچک به جایی می‌رسند که هیچ‌وقت نمی‌خواستند. کتاب در زمان خودش ممنوع شد و مایهٔ دو اپرای مشهور — از ماسنه و پوچینی — گشت.