Pierre Grassou

«پیر گراسو» (۱۸۴۰) داستان کوتاهی از انوره دو بالزاک در مجموعهٔ «کمدی انسانی» است و در ترجمهٔ کاترین پرسکات ورملی در دسترس است. راوی از تأثیر نمایشگاه سالانهٔ نقاشی، یعنی «سالن» لوور، پس از انقلاب ۱۸۳۰ می‌گوید که درهایش به روی آثار انبوه و کم‌ارزش باز شده است.

در همین فضا بالزاک پیر گراسو را معرفی می‌کند، نقاشی که با پشتکار و تقلید به شهرت می‌رسد. داستان نمونه‌ای از طعنهٔ بالزاک به بازار هنر، میان‌مایگی و رابطهٔ پول و اعتبار اجتماعی است. جزئیات دقیق و نگاه روان‌شناختی بالزاک در همین کتاب بازتاب دارد.

اثر کوتاه و خواندنی است و برای کسانی که می‌خواهند بدون ورود به رمان‌های حجیم بالزاک با شیوهٔ او آشنا شوند، مناسب است.