Remedia Amoris; or, The Remedy of Love

اووید، شاعر رومی عصر آگوستوس، پس از «فن عشق»، که راهنمایی طنزآمیز برای دلبری و به دست آوردن معشوق بود، منظومهٔ «درمان عشق» را سرود: راهنمایی برای کسانی که از عشقی ناکام یا ویرانگر رنج می‌برند و می‌خواهند از آن رها شوند. شاعر در آغاز به کوپید اطمینان می‌دهد که با او سر جنگ ندارد و تنها می‌خواهد عاشقانی را که عشق به نابودی‌شان می‌کشاند نجات دهد.

توصیه‌های او عملی و گاه خنده‌دارند: سر خود را با کار، کشاورزی، شکار یا سفر شلوغ کن؛ از تنهایی و بیکاری بپرهیز؛ عیب‌های معشوق را به یاد بیاور و حتی بزرگ کن؛ از جاهایی که یادآور اویند دوری کن، نامه‌هایش را نخوان و شعر عاشقانه را کنار بگذار. زیر این طنز، مشاهدهٔ روان‌شناختی دقیقی نهفته است که هنوز درست می‌نماید، و برخی توصیه‌ها شباهتی شگفت به آنچه امروز در کتاب‌های روان‌شناسی عامه‌پسند می‌خوانیم دارند.

اووید چند سال بعد به فرمان آگوستوس به کرانهٔ دریای سیاه تبعید شد و خود، «شعری» از آثارش را یکی از دلایل این تبعید خواند؛ اشاره‌ای که بیشتر به «فن عشق» تعبیر شده است. این نسخه ترجمهٔ نثر و تحت‌اللفظی هنری رایلی است، با یادداشت‌های فراوان دربارهٔ اشاره‌های اسطوره‌ای و تاریخی متن.