Rip Van Winkle

در دهکده‌ای هلندی‌تبار در دامنهٔ کوه‌های کتسکیل در ایالت نیویورک، پیش از انقلاب آمریکا، مردی ساده‌دل و مهربان به نام ریپ ون وینکل زندگی می‌کند. همه — به‌ویژه بچه‌ها و سگ‌ها — دوستش دارند، اما او از هر کار سودمندی گریزان است و زبان تند همسرش لحظه‌ای آرامش برایش نمی‌گذارد.

روزی ریپ برای فرار از غرغرهای خانه با تفنگ و سگش به کوهستان می‌رود و در آنجا به گروهی عجیب از مردان ریش‌دار با لباس‌های کهنهٔ هلندی برمی‌خورد که در سکوت بازی می‌کنند. جرعه‌ای از شرابشان می‌نوشد و به خواب می‌رود. وقتی بیدار می‌شود و به دهکده برمی‌گردد، کسی او را نمی‌شناسد و دنیا به شکلی باورنکردنی عوض شده است.

واشینگتن اروینگ (۱۷۸۳–۱۸۵۹)، از نخستین نویسندگان آمریکایی که در اروپا جدی گرفته شدند، این داستان را در ۱۸۱۹ در «کتاب طرح‌های جفری کرین» منتشر کرد. «ریپ ون وینکل» از نخستین افسانه‌های ادبی بومی آمریکا شمرده می‌شود و نامش در انگلیسی به اصطلاحی برای کسی که از زمانه عقب مانده بدل شده است.

این نسخه با تصویرهای مشهور آرتور رکهم همراه است. داستانی کوتاه، طنزآمیز و خوش‌خوان، مناسب نوجوان و زبان‌آموز.