The Elegies of Tibullus

«مرثیه‌های تیبولوس» (The Elegies of Tibullus) ترجمهٔ منظوم انگلیسی شعرهای آلبیوس تیبولوس، شاعر رومی عصر آگوستوس، است. تئودور سی. ویلیامز آن را ترجمه کرده و انتشارات هاتن میفلین در ۱۹۰۸ با زیرعنوان «تسلی‌های یک عاشق رومی» منتشر کرد.

تیبولوس (حدود ۵۵ تا ۱۹ پیش از میلاد) از خانواده‌ای بود که در جنگ‌های داخلی روم هوادار پومپه بود. هوراس او را داور درستکار نوشته‌های خود می‌خواند و اووید پس از مرگش مرثیه‌ای برای او سرود. تیبولوس از دربار آگوستوس فاصله می‌گرفت، ثروت و جنگ را مسخره می‌کرد و تقریباً فقط از عشق می‌نوشت: دلیا، نمسیس و نئارا شخصیت‌های اصلی شعرهای او هستند. در مقدمهٔ مترجم آمده است که او شاعری کم‌دامنه اما با ظرافتی تقریباً مدرن است.

ترجمهٔ ویلیامز برای خواننده‌ای مناسب است که می‌خواهد با شعر عاشقانهٔ لاتین آشنا شود. مقدمه و پانوشت‌ها دورهٔ تیبولوس و جایگاه او را نسبت به همعصرانش توضیح می‌دهند.