The Eternal Savage

«وحشی جاودان» رمانی از ادگار رایس باروز، آفرینندهٔ شخصیت تارزان، است که نخست با عنوان «عاشق جاودان» (The Eternal Lover) در ۱۹۱۴ در مجله‌ای پاورقی شد و در ۱۹۲۵ به صورت کتاب منتشر شد. نسخهٔ حاضر چاپ انتشارات ایس است که متن همان چاپ نخست را دنبال می‌کند و در معرفی آن آمده: «ماجرا در سپیده‌دم بشریت».

داستان در دو زمان می‌گذرد. یک سو دنیای اولیهٔ عصر حجر است که در آن «نو، پسر نو»، مردی غارنشین، می‌خواهد خود را در برابر دندان‌های ببر دندان‌شمشیری بیازماید؛ سوی دیگر ویکتوریا کاستر، دختری آمریکایی میهمان تارزان در جنگل‌های افریقا. حادثه‌ای طبیعی این دو دنیا را به هم پیوند می‌دهد و شخصیت‌ها را در برابر خطرهایی ناشناخته قرار می‌دهد.

باروز مانند آثار دیگرش، ماجرا را با تندی، خیال‌پردازی علمی و عشق همراه می‌کند و با آمیختن زندگی ماقبل تاریخ و دنیای جدید، فضایی سرگرم‌کننده می‌سازد. تصور او از انسان اولیه خیالی است و نباید بر پایهٔ علمی سنجیده شود.

کتاب برای دوستداران ادبیات پاورقی و ماجراجویی خیال‌انگیز، و کسانی که می‌خواهند با دنیای باروز آشنا شوند مناسب است.