The First Book of Adam and Eve

«کتاب نخست آدم و حوا»، که با نام «نبرد آدم و حوا با شیطان» نیز شناخته می‌شود، متنی اپوکریفایی مسیحی است که احتمالاً در قرن‌های پنجم یا ششم میلادی در مصر نوشته شد و به زبان حبشی (گعز) به دست ما رسیده است. ترجمهٔ انگلیسی آن را اس. سی. مالان در ۱۸۸۲ انجام داد و رادرفورد پلات آن را در مجموعهٔ «کتاب‌های فراموش‌شدهٔ عدن» (۱۹۲۶) بازنشر کرد.

داستان از لحظهٔ رانده شدن آدم و حوا از باغ عدن آغاز می‌شود. خدا آن دو را در «غار گنج‌ها» جای می‌دهد و آنان در جهانی تازه و ناآشنا با تاریکی شب، نخستین طلوع خورشید، تشنگی و ترس روبه‌رو می‌شوند. شیطان بارها در چهره‌های فریبنده، حتی به شکل نوری درخشان، به سراغشان می‌آید و هر بار «کلام خدا» آنان را راهنمایی و دلداری می‌دهد.

متن آکنده از پیشگویی‌هایی دربارهٔ مسیح است و وعدهٔ «پنج روز و نیم بزرگ»، یعنی پنج هزار و پانصد سال تا رهایی، بارها در آن تکرار می‌شود. فصل‌ها کوتاه‌اند و هر کدام عنوانی توضیحی دارند.

این اثر جزو کتاب‌های رسمی کتاب مقدس نیست و باید آن را متنی دینی-افسانه‌ای دانست، نه تاریخی؛ برای علاقه‌مندان ادبیات اپوکریفا، روایت‌های دینی کهن و تاریخ اندیشهٔ مسیحی خواندنی است.