The Hollow Land

«سرزمین گود» (The Hollow Land) داستانی نمادین و فانتزی از ویلیام موریس است که نخستین بار در سال ۱۸۵۶ در «مجلهٔ آکسفورد و کمبریج» منتشر شد، یعنی زمانی که موریس دانشجو و دوست ادوارد برن‌جونز بود. این اثر از نخستین نمونه‌های فانتزی ادبی انگلیسی به شمار می‌رود.

روایت با پرسشی از زبان راوی آغاز می‌شود: آیا «سرزمین گود» را می‌شناسید؟ نویسنده به شیوهٔ قصه‌های قرون وسطایی و با اشاره به منظومهٔ نیبلونگن، دنیایی آرمانی و پرابهام می‌آفریند که میان جنگ، رنج و رستگاری در تردید است.

زبان داستان قرینه‌دار و پرتصویر است و بیشتر شبیه شعری منثور به نظر می‌رسد تا قصه‌ای معمولی. خواننده نباید انتظار پیرنگ روشن و ساده داشته باشد؛ ارزش اثر در فضاسازی و رؤیاگونگی آن است که بعدها بر نویسندگان فانتزی از جمله تالکین و لوئیس اثر گذاشت.

برای خوانندگانی مناسب است که به ریشه‌های ادبیات فانتزی، نثر آهنگین موریس و حال‌وهوای پیش‌رافائلی علاقه دارند؛ زبانش مصنوع‌تر از رمان‌های امروزی، اما سرشار از تصویر است.