The Well at the World's End

«چشمه‌ای در انتهای جهان» (۱۸۹۶) رمان بلند ویلیام موریس، شاعر، طراح و نویسندهٔ انگلیسی، است که در سال پایانی عمرش منتشر شد. داستان در جهانی خیالی با حال‌وهوای قرون وسطا می‌گذرد و به نثری کهن‌نما و آهنگین نوشته شده است.

رالف، کوچک‌ترین پسر پادشاه سرزمین کوچک آپ‌میدز، تن به زندگی آرام خانه نمی‌دهد و پنهانی راهی جهان می‌شود. آوازهٔ چشمه‌ای را می‌شنود که آبش جوانی، بخت و نیرو می‌بخشد، و در جست‌وجوی آن از «جنگل خطرناک»، شهرهای غریب، دژها و بیابان‌ها می‌گذرد، با بانویی رازآلود و دوشیزه‌ای به نام اورسولا آشنا می‌شود و در نبردها، دسیسه‌ها و عشق‌ها آزموده می‌شود. کتاب در چهار بخش سفر رالف را از «راه عشق» تا «راه بازگشت» دنبال می‌کند.

تالکین و سی. اس. لوئیس هر دو این کتاب را می‌ستودند و آن را از سرچشمه‌های فانتزی جهان‌های خیالی می‌دانند. نثر عمداً کهنه‌گرای موریس برای زبان‌آموز دشوار است، اما برای دوستداران فانتزی کلاسیک و ادبیات ویکتوریایی تجربه‌ای یگانه است.