The Life of the Spider

فابر معلم فقیر روستایی بود و آزمایشگاهش، تکه زمینی سنگلاخ در جنوب فرانسه. به‌جای کشتن و طبقه‌بندی، رفتار زنده را تماشا می‌کرد — کاری که در آن زمان علمی شمرده نمی‌شد.

اینجا از تارتنیدن، شکار، جفت‌گیری و مراقبت از تخم‌ها می‌نویسد؛ آزمایش‌هایش ساده و درخشان‌اند: تار را می‌بُرد تا ببیند عنکبوت چه می‌کند.

داروین او را «ناظر بی‌همتا» خواند و برای نوبل ادبیات نامزد شد. نثرش گرم، شوخ و بی‌اصطلاح است — یکی از خوش‌خوان‌ترین متن‌های علمی که نوشته شده.