The Love Letters of Abelard and Heloise

«نامه‌های عاشقانهٔ آبلار و هلوئیز» مجموعه‌ای از نامه‌های میان پیر آبلار (Peter Abelard)، فیلسوف و الهی‌دان فرانسوی سدهٔ دوازدهم، و هلوئیز، شاگرد و همسر پنهان او است. این چاپ ترجمهٔ انگلیسی چاپ ۱۷۲۲ را بازمی‌آورد و با شرحی کوتاه از زندگی و کار آن دو، به همت رالف فلچر سیمور در شیکاگو (۱۹۰۳) منتشر شد.

آبلار و هلوئیز در پاریس به هم دل بستند و پس از ازدواج پنهان و پیامدهای آن، از هم جدا شدند و هر یک به سلک دینی درآمدند. نامه‌ها که سال‌ها بعد نوشته شد، از اشتیاق، پشیمانی، خدمت دینی و دردی پایدار سخن می‌گویند، و تفاوت لحن دو نویسنده خود موضوع بحث پژوهشگران بوده است.

اصالت بخشی از نامه‌ها در تاریخ‌نگاری محل بحث است، اما مجموعه از قدیمی‌ترین و اثرگذارترین متن‌های عاشقانه و اعتراف‌گونهٔ اروپاست.

علاقه‌مندان به قرون وسطی، ادبیات نامه و داستان‌های عشقی مشهور در این مجموعه جاذبه‌ای ماندگار می‌یابند.