The Shunned House

راوی این داستان بلند، مردی از اهالی پراویدنس است که همراه عمویش، دکتر الیهو ویپل، دل‌مشغول خانه‌ای قدیمی در خیابان بنفیت می‌شود: خانه‌ای که از قرن هجدهم ساکنانش یکی پس از دیگری بیمار شده‌اند، رنگ باخته‌اند و جوان مرده‌اند. لاوکرفت داستان را با طنزی تلخ آغاز می‌کند: ادگار آلن پو، استاد ادبیات وحشت، بارها از کنار همین خانه گذشته بی‌آنکه بداند چه رازی در آن نهفته است.

بخش بزرگی از داستان به پژوهشی تاریخی می‌ماند. راوی اسناد، دفترهای کلیسا و خاطرات خانواده‌ها را می‌کاود و دویست سال زندگی و مرگ در این خانه را بازسازی می‌کند؛ و همین لحن مستند و آرام است که وقتی کار سرانجام به زیرزمین نمناک خانه می‌رسد، هراس را چند برابر می‌کند. خانه بر پایهٔ ساختمانی واقعی در پراویدنس، زادگاه لاوکرفت، ساخته شده است.

لاوکرفت این داستان را در ۱۹۲۴ نوشت؛ نسخه‌ای از آن در ۱۹۲۸ چاپ شد اما هرگز به دست خوانندگان نرسید، و نخستین انتشار واقعی‌اش در ۱۹۳۷، چند ماه پس از مرگ نویسنده، در مجلهٔ «ویرد تیلز» بود — همان متنی که در این کتاب آمده است. داستانی است برای دوستداران وحشت آرام و انباشته، که در آن تاریخ محلی، علم و خرافه در هم تنیده‌اند.