Pickman's Model

ریچارد آپتون پیکمن در زیرزمینی در محلهٔ قدیمی بوستون نقاشی می‌کند و موضوع کارهایش چیزهایی است که کسی نمی‌خواهد ببیند. راوی داستان، تنها کسی است که هنوز با او رفت‌وآمد دارد.

پایان داستان در یک جمله می‌آید و از بهترین ضربه‌های پایانی لاوکرفت است.

باید گفت که در آثار لاوکرفت، از جمله همین داستان، اشاره‌های نژادگرایانه هست که در زمان خودش هم افراطی شمرده می‌شد. خواندنش به‌عنوان بخشی از تاریخ ژانر ارزش دارد، با آگاهی از این نکته.

هاوارد فیلیپس لاوکرفت، استاد داستان‌های وحشت کیهانی، این داستان را در ۱۹۲۶ نوشت و نخستین بار در اکتبر ۱۹۲۷ در مجلهٔ «ویرد تیلز» منتشر شد. تمام داستان مونولوگی است که راوی برای دوستش الیوت تعریف می‌کند و همین لحن گفتاری، عصبی و صمیمی، تنش را گام‌به‌گام بالا می‌برد. کوچه‌های تنگ و خانه‌های کهن محلهٔ نورث‌اند بوستون، با تونل‌ها و زیرزمین‌هایشان، در این داستان به شخصیتی مستقل بدل می‌شوند. برای دوستداران ادبیات وحشت و کسانی که می‌خواهند با لاوکرفت آشنا شوند، داستانی کوتاه و فشرده است.