The Willows

لاوکرفت این را بهترین داستان ترسناک زبان انگلیسی خواند. هیچ هیولایی در آن نیست و هیچ خونی ریخته نمی‌شود؛ ترس تماماً از فضا می‌آید — از باد در بیدها، از شن که جابه‌جا می‌شود، از حسی که چیزی متوجه حضور آن‌هاست.

بلک‌وود خودش این سفر را با قایق کرده بود و توصیف رودخانه از تجربهٔ واقعی می‌آید.

ایدهٔ مرکزی — که جهان‌هایی هست که آدمی در آن‌ها اصلاً مهم نیست — بعدها هستهٔ کل ادبیات وحشت کیهانی شد. حدود پنجاه صفحه و باید یک‌نفس خوانده شود.

آلجرنون بلک‌وود، نویسندهٔ انگلیسی داستان‌های ماورایی، این داستان بلند را نخست در مجموعهٔ «شنونده و داستان‌های دیگر» در ۱۹۰۷ منتشر کرد. راوی و همسفر سوئدی‌اش با قایقی کانویی از وین به سوی مجارستان پارو می‌زنند و در جزیره‌ای شنی میان باتلاق‌های دانوب اردو می‌زنند؛ آنچه پس از آن رخ می‌دهد، بیشتر احساسی رو به افزایش است تا رویدادی آشکار. برای دوستداران ادبیات وحشت، لاوکرفت و داستان‌های طبیعت‌محور، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی است.