Two Women, 1862; a Poem

«دو زن، ۱۸۶۲» منظومهٔ روایی کوتاهی از کنستنس فنیمور ولسون است که نخست در «ژورنال اپلتون» چاپ شد و در سال ۱۸۷۷ انتشارات دی. اپلتون در نیویورک آن را به‌صورت کتاب منتشر کرد. ولسون نویسنده و شاعر آمریکایی و نوهٔ خواهر نویسندهٔ نامدار جیمز فنیمور کوپر بود.

شعر با تصویری از مزارع سرسبز ذرت و قطاری آغاز می‌شود که به جنوب می‌رود. منظومه در بخش‌های شماره‌دار دو زن را در دو سوی جنگ داخلی نشان می‌دهد و سرنوشت‌شان را با حال‌وهوایی غنایی و آمیخته با احساس همدردی دنبال می‌کند. ولسون به‌جای تمرکز بر میدان‌های نبرد، بر درون آدم‌ها، انتظار، نگرانی و فقدان تکیه دارد.

این اثر برای کسانی که شعر روایی آمریکای سدهٔ نوزدهم، نگاه زنانه به جنگ داخلی و آثار آغازین ولسون را دوست دارند، خواندنی است.