Typee: A Romance of the South Seas

«تایپی» (۱۸۴۶) نخستین کتاب هرمان ملویل، نویسندهٔ «موبی‌دیک»، و پرفروش‌ترین اثر او در زمان حیاتش است. ملویل در ۱۸۴۲ همراه با یک دوست از کشتی نهنگ‌گیری‌ای که در آن خدمت می‌کرد، در جزیرهٔ نوکوهیوا در مجمع‌الجزایر مارکیز در جنوب اقیانوس آرام گریخت و چند هفته‌ای میان قبیلهٔ تایپی زیست؛ مردمی که شهرت داشتند آدم‌خوارند. این کتاب روایت داستانی و پرورده‌شدهٔ همان تجربه است.

راوی با همسفرش توبی از کشتی می‌گریزد، پس از راه‌پیمایی دشواری در کوهستان به درهٔ تایپی می‌رسد و میهمان مردمی می‌شود که با مهربانی از او پذیرایی می‌کنند. او زندگی روزانه، جشن‌ها، خوراک، خال‌کوبی، آیین‌ها و تابوهای آنان را با کنجکاوی و ستایش توصیف می‌کند و با دختری به نام فایاوی دوست می‌شود. اما در زیر این آرامش تردیدی همیشگی هست: آیا میزبانان او واقعاً آن‌اند که می‌نمایند، و آیا هرگز اجازهٔ رفتن به او خواهند داد؟

آنچه کتاب را از یک سفرنامهٔ ماجرایی فراتر می‌برد، مقایسهٔ جسورانهٔ ملویل میان «وحشی» و «متمدن» است؛ او بارها کفه را به سود جامعهٔ بومی سنگین می‌کند و از رفتار مبلغان و استعمارگران اروپایی در جزایر اقیانوس آرام به تندی انتقاد می‌کند — انتقادی که در ویرایش بازبینی‌شدهٔ آمریکایی کتاب تعدیل شد.

این نسخه ویراستهٔ آرتور استدمن است و «داستان توبی» را هم در بر دارد. برای علاقه‌مندان به ادبیات سفر و ادبیات آمریکا، آغازی خوش‌خوان برای آشنایی با ملویل است.