The Confidence-Man: His Masquerade

«شیاد: بالماسکهٔ او» واپسین رمانی است که هرمان ملویل، نویسندهٔ «موبی دیک»، در زمان حیاتش منتشر کرد. کتاب در اول آوریل ۱۸۵۷، روز دروغ آوریل، منتشر شد و همهٔ داستان نیز در همین روز بر عرشهٔ کشتی بخاری «فیدل» می‌گذرد که از سنت لوئیس در رود می‌سی‌سی‌پی به سوی نیواورلئان می‌رود.

کتاب ساختار معمول رمان را ندارد و زنجیره‌ای از دیدارها و گفت‌وگوهاست. شیادی با چهره‌های پی‌درپی ظاهر می‌شود: گدایی علیل، مردی با نوار سوگ بر کلاه، مأمور یک انجمن نیکوکاری، فروشندهٔ داروی گیاهی، کارگزار یک دفتر کاریابی و سرانجام «جهان‌وطن»ی خوش‌سخن. هر کدام با مسافران گفت‌وگو می‌کنند و از آن‌ها «اعتماد» می‌خواهند؛ اعتمادی که گاه به شکل پول و گاه به شکل باور و همدلی باید پرداخت شود.

پرسش مرکزی کتاب این است که اعتماد بر چه بنا می‌شود، مرز خیرخواهی و فریب کجاست و آیا بدبینی کامل خود شکلی دیگر از نادانی نیست. ملویل در این میان خوش‌بینی ساده‌لوحانه، نیکوکاری ظاهری و فلسفه‌های رایج روزگار خود، از جمله تعالی‌گرایی امرسون، را به ریشخند می‌گیرد.

کتاب در زمان انتشار شکست خورد و ملویل پس از آن دیگر رمانی منتشر نکرد. در قرن بیستم دوباره کشف شد و امروز آن را اثری پیشرو و طنزی تلخ دربارهٔ جامعهٔ آمریکا می‌دانند. برای خوانندهٔ صبور و دوستدار ادبیات فلسفی خواندنی است.