Watchers of the Sky

«دیدبانان آسمان» (Watchers of the Sky) منظومه‌ای روایی از آلفرد نویز، شاعر انگلیسی، است که در ۱۹۲۲ منتشر شد و نخستین جلد از سه‌گانهٔ «مشعل‌داران» به شمار می‌رود؛ سه‌گانه‌ای که می‌خواست داستان کشف علمی را چون حماسه‌ای واحد روایت کند: مشعلی که قرن به قرن دست به دست می‌شود.

نویز در پیشگفتار می‌گوید این کتاب در شبی شکل گرفت که بر قلهٔ کوه ویلسون در کالیفرنیا، شاهد نخستین آزمایش تلسکوپ صد اینچی بود. منظومه از همان رصدخانه آغاز می‌کند و سپس به گذشته بازمی‌گردد: کوپرنیک، تیکو براهه، کپلر، گالیله، نیوتن و هرشل، هر کدام در لحظه‌ای که نگاهشان جهان‌بینی بشر را دگرگون کرد.

شاعر به‌جای تصویرهای کلیشه‌ای، می‌کوشد تصویری دقیق‌تر از تاریخ بدهد؛ برای نمونه بخش گالیله با رشته‌ای از نامه‌ها میان شخصیت‌ها پیچیدگی انگیزه‌ها در ماجرای محاکمهٔ او را نشان می‌دهد. قالب کتاب آمیزه‌ای از روایت منظوم و قطعه‌های غنایی است و نویز گاه از شعرهای خود دانشمندان، مانند کپلر، هم بهره می‌گیرد.

این کتاب برای کسانی که به تاریخ نجوم و پیوند علم و شعر علاقه دارند، و برای خوانندگانی که می‌خواهند داستان انقلاب علمی را به زبانی شاعرانه بخوانند، تجربه‌ای متفاوت است.