What Maisie Knew

«آنچه میزی می‌دانست» از رمان‌های دورهٔ میانی هنری جیمز است و یکی از جسورانه‌ترین آزمون‌های او در زاویهٔ دید. همه‌چیز از دریچهٔ ادراک میزی فارانژ روایت می‌شود، دختری که در آغاز رمان شش ساله است و در طول داستان بزرگ می‌شود.

پدر و مادر میزی، بیل و آیدا فارانژ، با جنجال از هم جدا شده‌اند و دادگاه حکم کرده که دختر شش ماه نزد یکی و شش ماه نزد دیگری بماند. اما هیچ‌کدام او را برای خودش نمی‌خواهند؛ میزی برای آن‌ها ابزاری است برای آزار دادن یکدیگر و رساندن پیام‌های تلخ. خیلی زود هر دو دوباره ازدواج می‌کنند: پدر با پرستار جوان و زیبای میزی، دوشیزه اورمور، و مادر با سِر کلود، مردی جذاب و سست‌اراده. آنگاه ناپدری و نامادری تازه به هم نزدیک می‌شوند و میزی در میان شبکه‌ای از دروغ و هوس و خودخواهی بزرگسالان قرار می‌گیرد. تنها پشتیبان ثابت او خانم ویکس است، پرستار پیر و فقیری با عقایدی سخت‌گیرانه و مهری صادقانه.

ظرافت رمان در فاصلهٔ میان آنچه میزی می‌بیند و آنچه می‌فهمد است؛ جیمز ماجرا را با واژگان بزرگسالانه اما از درون ذهن کودک روایت می‌کند و خواننده بیش از میزی درمی‌یابد، تا جایی که دیگر مطمئن نیست میزی چه می‌داند. رمانی دربارهٔ معصومیت، فساد اخلاقی و بیداری وجدان است و برای خوانندگان ادبیات روان‌شناختی و دوستداران هنری جیمز، اثری کلیدی است.