Wild Wales: Its People, Language and Scenery

جورج برو، نویسنده و زبان‌دان انگلیسی که عمری را در سفر و آموختن زبان‌ها گذرانده بود، در ۱۸۵۴ همراه همسر و دخترخوانده‌اش به ولز رفت و بخش بزرگی از این سرزمین را پیاده پیمود. او زبان ولزی را در جوانی از روی کتاب آموخته بود و در این سفر با کشاورزان، میخانه‌داران، کشیشان، معدنچیان و رهگذران به زبان خودشان گفت‌وگو می‌کرد و از شگفتی آنان لذت می‌برد.

کتاب روایت همین سفر است: از لانگولن و کوه‌های شمال، اسنودون و جزیرهٔ انگلسی، تا میانهٔ ولز و جنوب، با پل شیطان و ویرانه‌های صومعهٔ استراتا فلوریدا. برو در هر جا از تاریخ ولز، از کشمکش دیرینهٔ کومری‌ها با ساکسون‌ها و قیام اوئن گلیندور، و از شاعران ولزی چون دافید آپ گوئیلم و گرونو اوئن یاد می‌کند، شعرهایشان را ترجمه می‌کند و به خانه‌ها و گورهایشان سر می‌زند.

«ولز وحشی» سفرنامه‌ای پرحکایت، شخصی و گاه خودستایانه است و برو در آن هم شوخ است و هم پرشور. بیش از یک قرن و نیم پس از انتشار، هنوز از محبوب‌ترین کتاب‌های انگلیسی دربارهٔ ولز، مردمش و زبانش به شمار می‌رود.