1811 Dictionary of the Vulgar Tongue

«فرهنگ زبان کوچه» را نخستین بار فرانسیس گروس در ۱۷۸۵ گرد آورد، فرهنگی از واژه‌ها و تعبیرهای عامیانه، اصطلاح‌های دزدان و ولگردان و زبان خیابان‌ها و میخانه‌های انگلستان. این چاپ بدون کم‌وکاست از نسخهٔ ۱۸۱۱ بازچاپ شده است که ویراستاری بود با افزوده‌ها و تغییراتی از گروهی که نام «عضو باشگاه شلاق» و «هل‌فایر دیک» را برای خود برگزیده بودند.

در پیشگفتار می‌خوانیم که فرهنگ گروس پیشتر فقط در میان طبقات پایین رواج داشت، ولی ویراستاران دریافتند که جوانان خوش‌پوش روزگار هم به آن نیاز دارند. بنابراین «زبان بازیگوش و خوش‌گذران»، «ظرافت دانشگاهی» و «بلاغت جیب‌برها» را کنار هم نشانده‌اند.

بسیاری از مدخل‌ها طنزآمیز و پر از شوخی‌اند و برخی بی‌پرده و زننده؛ بنابراین کتاب بیشتر برای بزرگسالان است. برای خوانندهٔ ادبیات قرن هجدهم و آغاز نوزدهم، پژوهشگر زبان‌شناسی تاریخی و کسی که می‌خواهد دیکنز و هم‌دوره‌هایش را بهتر بفهمد منبع جالبی است.