Alchemy: Ancient and Modern

«کیمیاگری، کهن و نو» (Alchemy: Ancient and Modern) کتابی است از هربرت استنلی ردگروو، شیمی‌دان انگلیسی، که نخستین بار در ۱۹۱۱ منتشر شد و چاپ دوم و بازنگری‌شده‌اش در ۱۹۲۲ بیرون آمد. ردگروو کیمیاگری را نه خرافهٔ محض می‌داند و نه علمی ناپخته؛ به نظر او کیمیا از پیوند دو چیز زاده شد: آزمایش واقعی با فلزات و مواد، و نگرشی عرفانی که جهان مادی را آینهٔ جهان روحانی می‌دید.

بخش نخست کتاب آموزه‌های اصلی کیمیاگران را توضیح می‌دهد: وحدت ماده، نظریهٔ گوگرد و جیوه و نمک، سنگ فیلسوفان و اکسیر زندگی، و زبان رمزی و نمادینی که این آموزه‌ها در آن پیچیده شده‌اند. بخش دوم به زندگی و آموزه‌های کیمیاگران نامدار می‌پردازد، از جابر بن حیان و کیمیاگران قرون وسطی تا پاراسلسوس، فان هلمونت و هلوتیوس، همراه با شانزده تصویر تمام‌صفحه.

در بخش پایانی، ردگروو کیمیای کهن را با کشفیات تازهٔ فیزیک و شیمی روزگار خود می‌سنجد: رادیواکتیویته و تبدیل خودبه‌خودی عناصر نشان داده بود که رؤیای «تبدیل» چندان هم بی‌پایه نبوده است. این مقایسه، کتاب را به سندی جالب از لحظه‌ای بدل می‌کند که علم جدید با نگاهی تازه به گذشتهٔ خود نگریست.

این کتاب برای علاقه‌مندان تاریخ علم و تاریخ اندیشه، و برای کسانی که می‌خواهند بدانند کیمیاگران واقعاً چه می‌جستند، مدخلی روشن و خوش‌خوان است.