دربارهٔ این کتاب

هشت سال پس از «سرزمین هرز»، الیوت شعری کاملاً متفاوت نوشت: به‌جای چندپارگی و طعنه، لحنی نیایشی و آرام. عنوان از نخستین روز روزهٔ بزرگ مسیحی می‌آید.

شعر دربارهٔ تلاش برای ایمان است، نه دربارهٔ رسیدن به آن؛ سطرهایش پر از تردید و بازگشت‌اند و همان تکرار، موسیقی‌اش را می‌سازد. منتقدان چپ آن را عقب‌نشینی خواندند و امروز از پخته‌ترین کارهای او شمرده می‌شود. کوتاه است و برای خواندن با صدای بلند ساخته شده.