Atalanta in Calydon

«آتالانتا در کالیدون» نمایشنامهٔ منظوم الجرنون چارلز سوینبرن، شاعر انگلیسی، است که در ۱۸۶۵ منتشر شد و شهرت او را یک‌شبه ساخت. سوینبرن آن را به سبک تراژدی‌های یونانی، با همسرایان و گفت‌وگوهای منظوم و به پیروی از آیسخولوس و سوفوکلس نوشت و به والتر سوج لندور، شاعر سالخورده‌ای که می‌ستودش، تقدیم کرد؛ آغاز کتاب حتی تقدیم‌نامه‌ای به زبان یونانی دارد.

داستان از اسطورهٔ شکار گراز کالیدون می‌آید. آرتمیس برای تنبیه پادشاه کالیدون گرازی ویرانگر به سرزمین او فرستاده و قهرمانان یونان برای شکارش گرد آمده‌اند، از جمله آتالانتا، دوشیزهٔ شکارچی و پیرو آرتمیس، که ملئاگروس، شاهزادهٔ کالیدون، دلباخته‌اش می‌شود. اما بر سرنوشت ملئاگروس رازی سایه انداخته است: هنگام تولدش، الهگان تقدیر جان او را به کندهٔ چوبی در آتش پیوند زده‌اند که مادرش آلتایا آن را خاموش کرده و پنهان نگه داشته است.

آنچه این اثر را جاودان کرد، موسیقی کلام سوینبرن است، به‌ویژه سرودهای همسرایان، که «وقتی سگ‌های شکاری بهار در پی ردّ زمستان‌اند» مشهورترینشان است. لحن نمایشنامه دربارهٔ خدایان و تقدیر تلخ و سرکش است و از همین رو در زمان خود جنجال‌برانگیز شد. برای دوستداران شعر انگلیسی، اسطورهٔ یونانی و آهنگ زبان خواندنی است.