Philoktetes

«فیلوکتتس» (Philoktetes) یکی از آخرین تراژدی‌های سوفوکلس است که در ۴۰۹ پیش از میلاد به صحنه رفت. فیلوکتتس، کماندار نامدار یونانی و وارث کمان هراکلس، در راه جنگ تروا گرفتار نیش ماری مقدس شد و یونانیان او را به‌خاطر بوی زخم و فریادهایش، تنها در جزیرهٔ لمنوس رها کردند. ده سال بعد پیشگویی‌ای می‌گوید تروا بی آن کمان فتح نمی‌شود؛ پس اودیسئوس همراه نئوپتولموس جوان، پسر آخیلئوس، به جزیره بازمی‌گردد تا کمان را با نیرنگ به چنگ آورد.

کشمکش اصلی نمایشنامه نه در نبرد، که در وجدان نئوپتولموس است: جوانی که سرشتش راستگویی است و اکنون باید به مردی رنجور و بی‌پناه دروغ بگوید. سوفوکلس با کمترین شخصیت و رخداد، پرسشی می‌سازد که هنوز تازه است: آیا هدفی بزرگ، فریب را روا می‌کند؟ و آیا منش آدمی را سرشت می‌سازد یا تربیت؟

این ترجمه از گرگوری مک‌نامی است و با مقدمه‌ای روشن دربارهٔ زمینهٔ نمایشنامه همراه است. ادموند ویلسون در جستار مشهور «زخم و کمان»، از همین داستان تمثیلی برای پیوند رنج و استعداد هنری ساخت. برای علاقه‌مندان تراژدی یونانی و پرسش‌های اخلاقی، متنی کوتاه و پرمایه است.