Plays of Sophocles: Oedipus the King; Oedipus at Colonus; Antigone

این سه نمایشنامه در زمان‌های مختلف نوشته شدند ولی یک خانواده را دنبال می‌کنند. «ادیپ شهریار» کشف حقیقت است؛ «ادیپ در کولونوس» واپسین روزهای او در تبعید و پیری؛ و «آنتیگونه» دختر او که برادرش را برخلاف فرمان پادشاه دفن می‌کند.

«آنتیگونه» شاید ماندگارترین باشد: کشمکش میان قانون دولت و وجدان فردی، که از هگل تا فمینیسم معاصر بارها به آن برگشته‌اند. داشتن هر سه در یک جلد، اجازه می‌دهد قوس کامل داستان دیده شود.

این نسخه ترجمهٔ انگلیسی فرانسیس استور (۱۹۱۲) است و هر نمایشنامه با خلاصه‌ای کوتاه از زمینهٔ داستان آغاز می‌شود. «ادیپ شهریار» را ارسطو در «فن شعر» نمونهٔ کامل تراژدی می‌دانست و فروید نام یکی از مشهورترین مفهوم‌هایش را از آن گرفت. همسرایان در هر سه نمایشنامه صدای شهر و حکمت سنتی‌اند و میان صحنه‌ها دربارهٔ سرنوشت، غرور و حدود دانش انسانی تأمل می‌کنند. خواندن این سه متن، کوتاه‌ترین راه آشنایی با تراژدی یونانی است.