Bartleby, the Scrivener: A Story of Wall-Street

راوی، وکیلی سالخورده و محافظه‌کار در وال‌استریت نیویورک، دفتری دارد با دو منشی عجیب‌وغریب و یک پادو. برای رسیدگی به حجم کار، محرر تازه‌ای استخدام می‌کند: جوانی رنگ‌پریده، آرام و منظم به نام بارتلبی. بارتلبی در آغاز با دقت و پشتکار نسخه‌برداری می‌کند — تا روزی که در پاسخ به درخواستی ساده می‌گوید: «ترجیح می‌دهم که نه».

این جمله کم‌کم پاسخ او به همه‌چیز می‌شود، و راوی — مهربان، منطقی و درمانده — نمی‌داند با کارمندی که نه نافرمانی می‌کند و نه اطاعت، چه کند. ملویل هیچ توضیحی برای رفتار بارتلبی نمی‌دهد و همین ابهام، داستان را به یکی از پربحث‌ترین متن‌های ادبیات آمریکا بدل کرده است.

هرمان ملویل (۱۸۱۹–۱۸۹۱)، نویسندهٔ «موبی‌دیک»، این داستان بلند را در ۱۸۵۳ در دو شمارهٔ «پاتنمز مانتلی مگزین» منتشر کرد. منتقدان آن را خوانشی از بیگانگی انسان در جهان کار و سرمایه، از افسردگی، و از مقاومت منفعل دانسته‌اند؛ فیلسوفانی چون ژیل دلوز و جورجو آگامبن جستارهایی دربارهٔ آن نوشته‌اند.

داستانی کوتاه، طنزآمیز و غم‌انگیز که در یک نشست خوانده می‌شود و تا مدت‌ها در ذهن می‌ماند.